Patagonië: elf dagen waarin de wind mijn plannen bepaalde

Dit verhaal is van Peter (42, zelfstandig fotograaf uit Rotterdam). Hij reist regelmatig alleen en kiest zijn bestemmingen vooral om het landschap. In Patagonië reisde hij alleen. Hij vertelt het zelf.

Ook lezen in Zuid-Amerika: Atacama: vijf minuten lopen is hier niet altijd vijf minuten en Iguazú: neem een poncho mee. Echt..

Ik had Patagonië een beetje onderschat. Niet de bergen en niet de gletsjers, maar de wind.

Op mijn tweede dag stond ik bij een uitzichtpunt met mijn telefoon in mijn hand. Ik wilde een foto maken, maar mijn telefoon werd bijna uit mijn hand geblazen. Een paar meter verderop stond een vrouw met haar muts over haar hoofd getrokken. We keken elkaar aan.

"Windy," zei ze.

"Very."

Dat was ongeveer onze hele conversatie.

Elf dagen in een huurauto

Ik had elf dagen een huurauto en wilde vooral veel zelf rijden. Dat bleek geweldig, maar ook vermoeiend. De afstanden zijn enorm en op de kaart lijken ze altijd kleiner dan ze zijn.

Wat het kostte

• huurauto: ongeveer €550 voor elf dagen
• hotels: gemiddeld €60 tot €90 per nacht
• een simpele maaltijd: meestal €10 tot €20

De rekensom van elf dagen

Met die cijfers kun je uitrekenen wat zo'n reis ongeveer kost, zonder de vlucht. Ik ga uit van één persoon in een eigen kamer, tien nachten en twee simpele maaltijden per dag.

• huurauto: €550, ongeveer €50 per dag
• hotels: 10 nachten van €60 tot €90, dus €600 tot €900
• eten: 11 dagen met 2 maaltijden van €10 tot €20, dus €220 tot €440

Samen is dat ruwweg €1.370 tot €1.890 voor elf dagen, ofwel €125 tot €170 per dag. Brandstof, entrees en excursies zitten daar niet in. Reis je met twee personen, dan deel je de auto en de kamer en daalt het bedrag per persoon flink. Dat is de grootste besparing die ik zie: in Patagonië kun je de kosten delen, terwijl afstanden juist voor één persoon zwaar zijn.

De dag die verkeerd begon

Een van mijn favoriete dagen begon helemaal verkeerd. Ik was te laat vertrokken, had nog geen ontbijt gehad en het begon te regenen. Tegen de middag was mijn humeur niet geweldig.

Toen stopte ik langs de weg. Voor me lag een enorm meer met besneeuwde bergen erachter. Geen restaurant, geen bus, geen andere toeristen. Alleen wind.

Ik heb daar ongeveer twintig minuten in de auto gezeten met een koude empanada op mijn schoot. Eerlijk gezegd was dat misschien wel mijn favoriete lunch van de hele reis.

Plannen met een huurauto

Patagonië ligt verdeeld over Argentinië en Chili en de afstanden tussen plaatsen zijn vaak honderden kilometers. Een paar dingen om vooraf uit te zoeken:

• Tanken. Tankstations liggen ver uit elkaar. Tank op waar dat kan en wacht niet tot het lampje brandt.
• Wegen. Niet alle wegen zijn geasfalteerd. Vraag bij het ophalen naar de regels en verzekering voor onverharde wegen.
• Grensovergang. Wil je met de huurauto tussen Argentinië en Chili rijden, dan is vaak een aparte toestemming van de verhuurder nodig. Regel dat vooraf.
• Marge. Reken ritten ruim. Wat op de kaart twee uur lijkt, kan door wind, wegwerkzaamheden of stops veel langer duren.

Wind: wat je aantrekt

De wind is er het hele jaar, maar vooral in de zomermaanden kan het hard waaien. Een winddichte jas, een muts en kleding in lagen zijn belangrijker dan een dikke trui. Houd bij harde wind je autoportier stevig vast als je het opent, want een windstoot kan de deur uit je hand rukken. En een polsbandje of hoesje voor je telefoon is geen overbodige luxe, zoals ik bij dat uitzichtpunt merkte.

Wat er in de regio te zien is

Dit is algemene informatie over Patagonië, niet een opsomming van wat ik precies bezocht. In het Argentijnse deel liggen onder andere het gletsjerpark Los Glaciares met de Perito Moreno-gletsjer bij El Calafate, en het wandeldorp El Chaltén onder de Fitz Roy. Aan Chileense kant ligt het nationale park Torres del Paine. De reistijd loopt grofweg van november tot maart; buiten die periode zijn wegen en voorzieningen beperkter.

Verzekering en huurauto: waar je op let

Bij een huurauto in Patagonië zijn een paar dingen belangrijker dan de prijs per dag. Kijk of de verzekering onverharde wegen uitsluit, want op grind komen steenslag en beschadigde voorruiten vaak voor. Controleer bij het ophalen of er een reservewiel en een krik in de auto liggen en of je weet hoe je ze gebruikt. Maak foto's van bestaande schade voordat je wegrijdt. En vraag wat er gebeurt als je onderweg pech krijgt, want hulp kan uren op zich laten wachten.

Bevoorrading: neem eten en water mee

Tussen de grotere plaatsen zijn winkels en restaurants schaars. Mijn koude empanada was een geluk bij een ongeplande stop, maar je kunt er beter niet op rekenen. Koop in de bewoonde plaatsen water, brood, fruit en iets voor onderweg, en houd altijd een reserve in de auto. Zo hoef je niet met een lege maag door te rijden tot het volgende dorp.

Rijden: tempo en veiligheid

Plan niet meer dan vier tot vijf uur rijden per dag als je ook wilt stoppen en wandelen. Wees voorzichtig in de schemering en 's nachts: dieren zoals schapen en guanaco's steken de weg over. Harde zijwind maakt de auto onrustig, vooral op open stukken, dus houd het stuur stevig vast en rijd niet te hard. En check de weersverwachting en de wegcondities voor je vertrekt, omdat wegen bij sneeuw, ijs of storm tijdelijk kunnen sluiten.

Wat je dagelijks meeneemt

• een winddichte jas en een muts, ook als het bij vertrek zonnig is
• zonnebrandcrème: de zon is sterk, ook bij wind
• een oplader voor de auto en een offline kaart
• water en iets te eten voor minstens een halve dag
• contant geld en je huurpapieren, voor grenscontroles en kleine uitgaven

Verder naar het noorden

Ook in Atacama in het noorden van Chili bleken afstanden anders te voelen dan op papier. En wie liever water dan wind wil, leest over de Iguazú-watervallen.